Home  |  Contact

Achtergrond

Inhoud

Dyslexie en lezen

Opmaak

Sinterklaas 2007

Van verhaal naar boek

 

Dyslexie en lezen

In groep 4 werd duidelijk dat lezen bij mijn dochter Annemiek niet vanzelf ging. In de jaren erna zijn alle Remedial Teaching methodes geprobeerd om lezen en spelling op gang te brengen. Het frustratie niveau steeg, het AVI-niveau maar moeizaam. Maar Annemiek is een harde werker, en bleef proberen.

Het lezen was voor Annemiek altijd een straf. Spontaan een boek pakken, en lekker gaan lezen, was er niet bij. Ik vond dat als moeder, en zelf enthousiaste lezer, heel jammer. Lezen hoort vooral ook leuk te zijn. Toen de belevingswereld van Annemiek niet meer aansloot bij haar AVI-niveau, werd het vinden van leuke boeken steeds lastiger. Nadat vorig jaar de zoveelste stapel boeken ongelezen terug ging naar de bibliotheek, besloot ik zelf een boek voor haar te schrijven.

Opmaak

Bij het schrijven van het boek heb ik onder andere gebruik gemaakt van:

- korte zinnen.

- zoveel mogelijk één zin per regel.

- korte hoofdstukken.

- verwijzingen naar wie, wat zegt in een gesprek.

- niet te moeilijke woorden, maar ook geen "jip en janneke" taal.

Als je dyslectisch bent lees je meestal geen punten, waardoor er een grote woordenbrij ontstaat. Daarom heb ik gebruik gemaakt van korte zinnen, en zoveel mogelijk één zin per regel. Dit maakt een bladzijde overzichtelijk en nodigt uit tot lezen.

Het lettertype wat ik gekozen heb is prettig om te lezen en net iets groter dan in de reguliere boeken.

Het doel van het verhaal is, het plezier in lezen te stimuleren en de tegenzin voor lezen weg te nemen. Het verhaal begint wat eenvoudig om de lezer het gevoel te geven dat hij/zij dit boek aankan. In de loop van het verhaal wordt het wat moeilijker, maar dan zijn de lezers inmiddels geboeid door het verhaal en lezen door.

Ik heb bewust het boek niet gevuld met illustraties, om de lezer zich op de tekst te laten concentreren. En om bij het voorstellen van de personages in het boek, de fantasie van de lezer de vrije loop te laten.

Sinterklaas 2007

Annemiek heeft het script van het boek vorig jaar voor Sinterklaas gekregen. Ze is begonnen met lezen, en pakte het script steeds vaker op. Er ontstond een nieuwsgierigheid naar hoe het verhaal af zou lopen. Toen ze op een nacht om half één naast mijn bed stond met de mededeling: "Ik heb het uit!" voelde dit voor mij echt als een overwinningsmoment. Het meisje wat altijd "verplicht" een aantal bladzijde of minuten heeft moeten lezen, had nu net zolang doorgelezen tot het verhaal uit was.

Omdat Annemiek het script van het boek met veel plezier gelezen heeft, ben ik op zoek gegaan naar een uitgever om het boek te publiceren.

De illustratie voor in het boek is gemaakt door mijn zoon Peter. De cover heb ik samen met mijn man ontworpen.

Dit jaar krijgen heel veel kinderen het boek "Elke dag spaghetti" voor Sinterklaas.

Ik hoop dat mijn boek veel kinderen zal stimuleren om te gaan lezen. Want lezen kan heel leuk zijn!

Heel veel leesplezier!!!

Van verhaal naar boek

"Elke dag spaghetti" is mijn allereerste boek. Van de eerste letter tot het uiteindelijke boek heb ik veel geleerd. Ik denk ook niet dat ik na één boek gelijk een echte schrijver ben. Mijn grootste drijfveer bij dit boek was om een leuk verhaal schrijven voor dyslectische lezers. In de eerste plaats voor mijn dochter Annemiek.

In het schrijfproces heb ik zelf weer ondervonden hoe moeilijk de Nederlandse taal is. De meest geoefende taalgebruiker zal ongetwijfeld nog fouten aantreffen in de grammatica. Ik denk dat het verhaal deze grotendeels compenseren. Het boek is niet geschreven als lesmateriaal, maar bedoeld om dyslectische lezers een leuk verhaal te bieden. Bij de herdruk van het boek worden eventueel achtergebleven fouten gecorrigeerd.

De enthousiaste reacties van kinderen die het boek gelezen hebben bevestigen mijn gevoel wat ik had toen ik aan het boek begon. Dat zij een positief gevoel overhouden aan het lezen van mijn boek is voor mij een groot compliment.